‘मुंबई स्पिरिट’

१३ जुलै २०११ रोजी मुंबईत झालेल्या बाँबस्फोटावर सुचलेल्या या ओळी…

 

चेहर्‍यावरती धैर्य मात्र आतून सतत कण्हायचं

असल्या वागण्यालाच का सांगा ‘मुंबई स्पिरिट’ म्हणायचं ?

 

दुःख, वेदना मला कशाला, माझं काहीच गेलं नाही

बांधव वगैरे प्रतिज्ञेपुरतं, माझं कुणीच मेलं नाही

क्षणभर गहिवर आणून नंतर शीला, मुन्नी गुणगुणायचं

असल्या वागण्यालाच का सांगा ‘मुंबई स्पिरिट’ म्हणायचं ?

 

अप्रेझल, विंडो सीट, फेसबुक, डेली सोप एवढाच आमचा कोष असतो

बाकी सरकार, समाज नाहीतर आपल्या बॅडलकचा दोष असतो

लालबागच्या राजाच्या रांगेत तासन् तास शिणायचं

असल्या वागण्यालाच का सांगा ‘मुंबई स्पिरिट’ म्हणायचं ?

 

गेले ते सुटले खरोखर, इतरांचं जगणं टळत नाही

कुत्र्याच्या मौतीसारखं मरणं तरी आम्हाला छळत नाही

आपलं थडगं आपल्या हाती आणखी किती खणायचं

असल्या वागण्यालाच का सांगा ‘मुंबई स्पिरिट’ म्हणायचं ?

 

फणा असुनसुद्धा आमची गांडूळ जात असली पाहिजे

कारण म्हणे सेक्युलर छबी उभ्या जगाला दिसली पाहिजे

भाबडेपणी महासत्तेचं स्वप्न आम्ही विणायचं

असल्या वागण्यालाच का सांगा ‘मुंबई स्पिरिट’ म्हणायचं ?

–    अभिजीत दाते